– Opuszczałem lekcje w szkole, by chodzić na filmy. Tłumaczyłem mamie, że gdzieś coś wyświetlane jest jeden jedyny raz, a ona wypisywała mi zwolnienia – mówił w audycji Gdynia Główna Osobista Michał Oleszczyk. Teraz jest dyrektorem artystycznym Festiwalu Filmowego w Gdyni. Oleszczyk ukończył Instytut Sztuk Audiowizualnych UJ. Uzyskał tytuł doktora filmoznawstwa. Jest krytykiem filmowym i twórcą wielu publikacji. Od trzech lat pełni funkcję dyrektora artystycznego gdyńskiego festiwalu filmowego. – Tegoroczna edycja okazała się dla mnie trudna ze względu na kontrowersje polityczne. (O tej sprawie pisaliśmy >>>TUTAJ) Patrząc na polską kulturę w ostatnim czasie, mam wrażenie, że są dwa plemiona, które ze sobą walczą. Jeśli zdecyduję się kandydować na drugą kadencję, to bardzo bym chciał, żeby dyrektor artystyczny miał większą władzę – skomentował na antenie Radia Gdańsk.
SZKOŁA ŻYCIA
Oleszczyk w wywiadzie udzielonym Piotrowi Jaconiowi mówił, że przez trzy lata pracy przy festiwalu sporo się nauczył o organizacji takich przedsięwzięć. – Dyrektor to osoba, do której wszyscy odruchowo wykręcają numer. Musiałem więc się trochę podszkolić i wytrenować skórę. Festiwal był dla mnie wejściem w dorosłe życie, trzeba było dojrzeć, bo w takiej instytucji jest inaczej niż przy pisaniu własnych tekstów do gazety, gdzie samodzielnie decyduje się o wszystkim. To pozwala spojrzeć inaczej na siebie i swoją pracę, czasem walnąć pięścią w stół. Mam bardzo dyplomatyczną naturę, a tu wyrobiłem sobie nawet umiejętność działania z politycznym sprytem wobec mocodawców.
Czego jeszcze się nauczył? Że ludzkie opinie potrafią zmieniać się jak w kalejdoskopie. – Bywało tak, że jeśli w jednym roku film się nie dostał, to producent tego filmu był w stanie do mnie zadzwonić z wiązanką, odrzucić mnie na facebooku i opowiadać o mnie za plecami straszne rzeczy. Po czym rok później, jeśli film tego producenta dostaje się do konkursu to nagle: Michał, jesteś wspaniały! Ale rozumiem ich – oni w film wkładają całe życie. I nie ma gwarancji, że to wyjdzie. Dlatego patrzę na to ze stoickim spokojem.
Michał Oleszczyk w plenerowym studiu Radia Gdańsk pod Gdyńskim Centrum Filmowym. Fot. Radio Gdańsk/Andrzej Dubas
ROLA DYREKTORA
Za główne zadanie dyrektora artystycznego Oleszczyk uważa nadzór nad Konkursem Głównym. Do swoich największych osiągnięć zalicza też stworzenie sekcji Inne Spojrzenie, drugiej najważniejszej na festiwalu. – To miejsce na takie filmy, które niekoniecznie zakwalifikowałyby się do Konkursu Głównego – tłumaczy.
Oleszczyk też zacięcie walczy o to, by dyrektor artystyczny miał większe prawo do decydowania o filmach, które zakwalifikują się do Konkursu Głównego. – Uważam, że dyrektor mocą roli powinien wprowadzać filmy do konkursu. Pięć tytułów to nie jest przecież tak dużo. Po trzech latach walki o tzw. pulę dyrektorską, jestem zmęczony – mówił.
LEJEK DO FILMOWYCH SKARBÓW
Oleszczyk sztuką filmową zainteresował się jako nastolatek. Na antenie opowiadał, że kiedy miał 15 lat, w telewizji wyświetlano cykl 100 na 100. Było to 100 dzieł kina na stulecie polskiej kinematografii. – Wtedy obejrzałem wszystkie te filmy, byłem absolutnie wciągnięty. To była taka moja baza, wąziutki lejek, przez który od czasu do czasu wyskakiwał jakiś skarb.
Najbardziej w kinowej pasji Oleszczyka wspierała mama. To ona wypisywała zwolnienia, kiedy syn jeździł na seanse do kina Światowid w Katowicach. – Moja mama jest geniuszem – tak o niej opowiadał w Gdyni Głównej Osobistej. – Wychowała się w rodzinie robotniczej, a jest twórczym duchem. Z wykształcenia jest nauczycielką, do tego prowadzi sklep herbaciany. I świetnie opowiada historie. Chyba czuła, że musi mnie wspierać w pasji filmowej, bo sama jest artystką – podkreślał.
NIEZNANY FAWORYT
Czy dyrektor festiwalu ma swojego faworyta w Konkursie Głównym tegorocznego FFG? – Nie mam pojęcia, kto wygra. Mam pewne przeczucia, ale przekonamy się o tym za tydzień.
Posłuchaj audycji:
