Prof. Janina Jarzynówna – Sobczak stworzyła na Wybrzeżu polski balet współczesny. Była nazywana matką gdańskiego baletu. W poniedziałek odsłonięto tablicę jej poświęconą. Grono jej wielbicieli chce, by szkoła baletowa w Gdańsku nosiła imię artystki. Na budynku przy ul. Jaśkowa Dolina 11, gdzie Janina Jarzynówna – Sobczak założyła pierwszą szkołę tańca, została odsłonięta pamiątkowa tablica. Inicjatorzy jej zawieszenia walczą teraz o to, by Ogólnokształcąca Szkoła Baletowa nosiła imię Jarzynówny – Sobczak. Te działania wspiera prezydent Gdańska Paweł Adamowicz. – Chcemy rocznicę setnych urodzin profesor Jarzynówny przypadającą w przyszłym roku wykorzystać do konkretnych działań – mówi Paweł Adamowicz.
Pod apelem o nadanie szkole imienia profesor Janiny Jarzynówny – Sobczak podpisało się kilkadziesiąt osób, m.in. tancerze, uczniowie, przyjaciele i rodzina artystki. – Teraz ruch należy do dyrektora szkoły Bronisława Prądzynskiego – podkreśla Anna Czekanowicz, dyrektor Biura Prezydenta Gdańska ds. Kultury.
– Moja pani profesor miała wizję robienia rzeczy pięknych. Dzięki pani Jarzynównie zostałam tancerką, potem pedagogiem. Jej zawdzięczam wszytko co osiągnęłam. Wspierała mnie i wszystkich moich kolegów tancerzy. Była niezwykłą artystką i niezwykłym człowiekiem – mówiła podczas uroczystości profesor Irena Tarasiewicz, pedagog tańca klasycznego w gdańskiej baletówce.
Janina Jarzynówna – Sobczak (28 I 1915 Wiedeń – 14 IX 2004 Gdańsk) studiowała taniec i aktorstwo w Krakowie, dyplom tancerza, pedagoga i aktora uzyskała w 1938 roku. Jako tancerka debiutowała w 1938 w Teatrze im. Słowackiego w Krakowie z solowymi recitalami tanecznymi, w latach 1938–1939 i 1945–1946 prowadziła własną Szkołę Tańca Artystycznego. W 1946 r. założyła w domu przy ul. Jaśkowa Dolina w Gdańsku Szkołę Tańca Artystycznego, która po zmianach siedzib i nazw stała się obecną Ogólnokształcącą Szkołą Baletową. Była dyrektorem artystycznym i pedagogiem placówki.
Jarzynówna – Sobczak współpracowała jako choreograf ze Studiem Operowym, czyli obecną Operą Bałtycką. Tu zrealizowała najsłynniejsze balety jak „Cudowny Mandaryn”, „Tytania i Osioł” czy „Niobe”. Tworzyła choreografię do muzyki kompozytorów polskich, m.in. Grażyny Bacewicz, Henryka Mikołaja Góreckiego i Witolda Lutosławskiego. Stworzyła około 40 spektakli baletowych, współpracowała ze scenami baletowymi w Bydgoszczy, Łodzi i Warszawie.
