Mieszkańcy wyrzucają do toalet rzeczy, które nie powinny się tam znaleźć – to problem, który wciąż powraca. Spośród przedmiotów niepożądanych do odpływów trafiają najczęściej artykuły higieniczne jak płatki kosmetyczne, podpaski, tampony, pieluchy, butelki PET, żwirek a nawet gruz. Największą zmorą są jednak chusteczki nawilżane.
– Mają tendencje to rozciągania się i zawijania w warkocze. Ludzie wrzucają różne rzeczy do toalety bo sądzą, że tam one właśnie mogą się znaleźć. Zasada jest taka, że w toalecie może znaleźć się to, co w sposób szybki rozpuści się w wodzie – mówi Michał Gad, starszy specjalista ds. komunikacji wewnętrznej i PR z Saur Neptun Gdańsk.
Proces usuwania zanieczyszczeń blokujących wirnik pompy (Fot. SNG)
NIEDROŻNOŚCI NA PORZĄDKU DZIENNYM
Interwencji z powodu niedrożności kanalizacji jest nawet kilkanaście dziennie. – Nasze służby najczęściej wyjeżdżają do lokalnych, osiedlowych przepompowni ścieków, gdzie z powodu dużego nagromadzenia materiałów niewłaściwych dochodzi do zmniejszenia wydajności tych przepompowni. Wówczas nasze służby jadą na miejsce i muszą udrożnić wirnik takiej pompy. Pompa jest demontowana, wyciągana ze zbiornika i czyszczona – dodaje Gad.
Widoczne chusteczki, blokujące wirnik pompy (Fot. SNG)
W MUSZLI NIC „MAGICZNIE” NIE ZNIKA
Przed wyrzuceniem przedmiotu do toalety warto się zastanowić, czy on rzeczywiście powinien tam trafić. To, że zniknie z naszych oczu nie oznacza, że nie będzie z nim problemu. W przypadku wątpliwości zawsze można sprawdzić na stronie Zakładu Utylizacyjnego, gdzie wyrzucić dane odpady.
Ustawa z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz.U. 2019 r. poz. 1437) w par. 9 ust. 2:
2. Zabrania się wprowadzania do urządzeń kanalizacyjnych:
1) odpadów stałych, które mogą powodować zmniejszenie przepustowości przewodów kanalizacyjnych, a w szczególności żwiru, piasku, popiołu, szkła, wytłoczyn, drożdży, szczeciny, ścinków skór, tekstyliów, włókien, nawet jeżeli znajdują się one w stanie rozdrobnionym;
2) odpadów płynnych niemieszających się z wodą, a w szczególności sztucznych żywic, lakierów, mas bitumicznych, smół i ich emulsji, mieszanin cementowych;
3) substancji palnych i wybuchowych, których punkt zapłonu znajduje się w temperaturze poniżej 85ºC, a w szczególności benzyn, nafty, oleju opałowego, karbidu, trójnitrotoluenu;
4) substancji żrących i toksycznych, a w szczególności mocnych kwasów i zasad, formaliny, siarczków, cyjanków oraz roztworów amoniaku, siarkowodoru i cyjanowodoru;
5) odpadów i ścieków z hodowli zwierząt, a w szczególności gnojówki, gnojowicy, obornika, ścieków z kiszonek;
6) ścieków zawierających chorobotwórcze drobnoustroje pochodzące z:
a) obiektów, w których są leczeni chorzy na choroby zakaźne,
b) stacji krwiodawstwa,
c) zakładów leczniczych dla zwierząt, w których zwierzęta są leczone stacjonarnie na choroby zakaźne,
d) laboratoriów prowadzących badania z materiałem zakaźnym pochodzącym od zwierząt.
Aleksandra Nietopiel/pb
