Marynarka Wojenna obchodziła w niedzielę swoje święto. Dokładnie 103 lata temu marszałek Józef Piłsudski wydał dekret, w którym rozkazał utworzyć tę formację wojskową.
W samo południe przed Pomnikiem Polska Morska odbyły się centralne uroczystości zakończone defiladą. Marynarze przygotowali piknik i udostępnili zwiedzającym okręty: Wodnik, Kormoran i Piorun.
Największą furorę robił niszczyciel min ORP Kormoran. Okręty można było zwiedzać do godziny 15:00 przy nabrzeżu Skweru Kościuszki obok „Błyskawicy”.
HISTORIA MARYNARKI WOJENNEJ
Marynarka Wojenna została utworzona 28 listopada 1918 roku rozkazem marszałka Józefa Piłsudskiego, już 17 dni po odzyskaniu przez Polskę niepodległości. Polska czekała jeszcze prawie półtora roku na uzyskanie formalnego dostępu do morza.
Marynarka Wojenna uczestniczyła w obronie kraju we wrześniu 1939 r., a następnie odbudowała swoje struktury w Wielkiej Brytanii i uczestniczyła w działaniach bojowych od chwili wypowiedzenia przez aliantów wojny hitlerowskim Niemcom. Podczas II wojny światowej polskie okręty przepłynęły łącznie milion dwieście tysięcy mil morskich, zniszczyły 45 jednostek nieprzyjaciela i 20 samolotów. Zginęło 450 marynarzy.
WSPÓŁDZIAŁANIE Z NATO
Po wojnie Marynarka Wojenna, chociaż w znacznym stopniu oparta na sprzęcie i wyposażeniu produkcji b. ZSRR lub pochodzącym z kontyngentu aliantów, rozbudowywała flotę w oparciu o krajowy przemysł stoczniowy. Po transformacji ustrojowej w 1989 r. i zmianie polityki obronnej kraju MW zintensyfikowała współdziałanie z flotami państw Sojuszu Północnoatlantyckiego.
Pierwszym sprawdzianem polskich sił morskich w ramach współpracami z krajami NATO był udział dwóch okrętów szpitalno-ewakuacyjnego ORP „Wodnik” i ratowniczego ORP „Piast” w operacji „Pustynna Burza”, której celem było wyzwolenie zajętego przez Irak Kuwejtu.
W 1993 r. Marynarka Wojenna zainicjowała obecność polskich sił zbrojnych w ćwiczeniach z państwami NATO biorąc udział w największym na Bałtyku ćwiczeniu „Baltops”. Od tego czasu siły MW uczestniczyły w kilkuset manewrach państw NATO i Partnerstwa dla Pokoju.
Od marca 1999 r., kiedy Polska weszła w skład Sojuszu Północnoatlantyckiego, polskie okręty obecne były we wszystkich manewrach NATO na Bałtyku, a także uczestniczyły w istotnych operacjach w Cieśninach Bałtyckich, na Morzu Północnym, Norweskim, na Oceanie Atlantyckim, w operacjach antyterrorystycznych na Morzu Śródziemnym oraz w misji irackiej na Zatoce Perskiej (2002 – 2003).
Od 2002 roku polska MW jest na stałe obecna w elitarnych Siłach Odpowiedzi NATO.
GŁÓWNE SIŁY MARYNARKI WOJENNEJ
Marynarka Wojenna prowadzi swoje działania na morzu, lądzie i w powietrzu. Główne jej siły to: dwie fregaty rakietowe, jedna korweta, trzy okręty podwodne, trzy okręty rakietowe, pięć okrętów transportowo-minowych, trzy niszczyciele min, kilkanaście trałowców, jednostki ratownicze i zabezpieczenia.
Operują one z baz morskich w Gdyni i Świnoujściu, a także z Punktów Bazowania w Helu i Kołobrzegu. MW dysponuje lotnictwem morskim operującym z lotnisk w Gdyni Babich Dołach, Darłowie i Siemirowicach, w tym także lotnictwem pokładowym startującym z pokładów fregat rakietowych. Komponent lotniczy MW to przede wszystkim samoloty patrolowo-rozpoznawcze, śmigłowce zwalczania okrętów podwodnych, ratownicze, a także lotnictwo transportowe.
Wzdłuż polskiego wybrzeża rozlokowane są specjalistyczne jednostki brzegowe w tym m.in. dywizjony przeciwlotnicze i bataliony saperów oraz Morska Jednostka Rakietowa. Głównym ośrodkiem szkoleniowym jest Centrum Szkolenia MW w Ustce.
