Open Source Art Festival w Sopocie to interdyscyplinarne wydarzenie artystyczne, skupione na promowaniu najbardziej odkrywczych dźwięków, performance’ów oraz muzyki elektronicznej z całego świata. Oscyluje wokół takich gatunków jak drone, noise, minimal ambient, new isolationism czy musique concrete, a także swobodnie je przekracza.
Motywem przewodnim 16-tej edycji festiwalu są: zanikanie i powidoki. Organizatorom zależy na wspólnym odkrywaniu nowych dźwięków i przeżyć. Festiwal odbędzie się w dniach 04-05 września 2026 w Teatrze Wybrzeże Scena Kameralna w Sopocie.
Koncert otwierający festiwal zbudowany zostanie w oparciu o rezydencję artystki Amelie Duchow, która odbędzie się w Gdańsku w dniach od 28 sierpnia do 4 września 2026 r. w ramach programu „Culture Moves Europe – Individual Mobility”.
Rezydencja będzie wspierać realizację projektu LOGOS MATER – the sound of languages – , czyli badania artystyczne skupiające się na wymiarze dźwiękowym języka polskiego i dialektów regionalnych. Podczas rezydencji artystka przeprowadzi nagrania terenowe z udziałem członków lokalnej społeczności, opracuje zebrany materiał oraz stworzy wersję projektu dostosowaną do konkretnego miejsca, która zostanie zaprezentowana w ramach Open Source Art Festival 2026 w Sopocie.
Fundacja Kolonia Artystów będzie gospodarzem rezydencji, ułatwi nawiązanie kontaktów z lokalnymi uczestnikami i artystami, zapewni wsparcie organizacyjne i kuratorskie oraz pomoże w prezentacji końcowego dzieła. Kolonia to fundacja sztuki współczesnej z siedzibą w Gdańsku, zajmująca się eksperymentalną sztuką dźwiękową, muzyką elektroniczną i praktykami multimedialnymi. Poprzez takie inicjatywy jak Open Source Art Festival i cykl koncertów muzyki eksperymentalnej fundacja wspiera interdyscyplinarną wymianę i międzynarodową współpracę artystyczną.
Bilety online: https://app.evenea.pl/event/osa2026/
KARNET EARLY BIRD (od 1.07.2026)
Karnet dwudniowy: 250 złotych
Bilety jednodniowych:
04.09.2026 – 180 złotych
05.09.2026 – 180 złotych
KARNETY I BILETY W CENIE REGULARNEJ (od 1.08.2026)
Karnet dwudniowy: 350 złotych
Bilety jednodniowych:
04.09.2026 – 220 złotych
05.09.2026 – 220 złotych
PROGRAM
04.09.2026
19:00 | Amelie Duchow
20:00 | Grand River & Abul Mogard
21:00 | Murcof
05.09.2026
18:00 | Canzonieri
19:00 | KMRU
20:00 | Rafael Anton Irisarri
21:00 | Aho Ssan
Organizator
Kolonia Artystów
Współorganizator
Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie
Partnerzy
Teatr Wybrzeże Scena Kameralna w Sopocie
Sound Support Pro – Funktion One
Luminaris
Patronat medialny
Glissando
ImproSpot
Bęc Zmiana
Trojmiasto.pl
Radio Gdańsk
AnxiousMagazine.pl
AnxiousMagazine.pl
Prestiż Magazyn Trójmiejski
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego, w ramach programu „Muzyka”, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca. Open Source Art Festival odbywa się dzięki wsparciu finansowemu Miasta Sopotu.
LOGOS MATER: /ˈPƆL.SKA/
to specjalna edycja projektu LOGOS MATER, poświęcona krajobrazowi językowemu Polski. Projekt ten, stworzony przez Amelie Duchow (we współpracy z artystą
multimedialnym Marco Monfardinim), koncentruje się na brzmieniu języka polskiego i jego dialektów regionalnych.
LOGOS MATER bada brzmienie języków, analizując ich emocjonalny wpływ na nasze tożsamości – zarówno indywidualne, jak i zbiorowe. Kompozycja dźwiękowa LOGOS MATER czerpie inspirację z różnorodnych elementów fonetycznych i akustycznych, nierozerwalnie związanych z naturą poszczególnych języków. Amelie Duchow zaprasza do udziału w projekcie osoby z całego świata,
poprzez stronę internetową, gdzie każdy może nagrać swój głos, oddając go tym samym do dyspozycji artystki, aby mogła przeprowadzić analizę dźwiękową nagrania, poddać je twórczym manipulacjom i przekształceniom.
Każdy wykorzystany kompozycji dźwięk pochodzi z nagrań głosowych, które nadają jej wykonaniu unikalną tożsamość. Celem Amelie Duchow jest stworzenie uniwersalnego języka rezonansu – przestrzeni dźwiękowej, która ma łączyć nas ponad podziałami kulturowymi i geograficznymi.
LOGOS MATER: /ˈPƆL.SKA/
Badając rytm, melodię, fakturę i ładunek emocjonalny wykraczające poza semantyczne znaczenie słów, artystka traktuje język polski jako przestrzeń dźwiękową niosącą echa tożsamości, kultury i historii.
Projekt będzie przez nią realizowany podczas siedmiodniowej rezydencji artystycznej w gdańskiej Kolonii Artystów, a jego efekt zostanie zaprezentowany 4 września 2026 r. w Sopocie podczas festiwalu OSA.
Artystka zaprosi osoby z lokalnych społeczności do udziału w sesji nagraniowej, podczas której zarejestrują wypowiedzi w swoim języku ojczystym lub dialekcie regionalnym.
Nagrania zostaną zrealizowane przez artystkę w Kolonii Artystów.
Staną się one częścią archiwum dźwiękowego LOGOS MATER, aby później współtworzyć nową konfigurację dzieła, w której brzmienie języka polskiego złączy się z szerszym krajobrazem językowym i akustycznym projektu, pozwalając mu ewoluować dzięki nowym rezonansom.
Zaproszenie do udziału – open call
Amelie Duchow zaprasza do współtworzenia projektu LOGOS MATER : /ˈPƆL.SKA/ w formie nagrania krótkiego tekstu, zdania, wiersza, wspomnienia lub zwrotu w języku ojczystym. Każde nagranie zostanie zrealizowane indywidualnie w trakcie rezydencji, towarzyszyć mu będzie krótka rozmową z artystką na temat osobistych relacji między językiem, dźwiękiem, pamięcią oraz tożsamością kulturową.
Każde nagranie zostanie zrealizowane indywidualnie w trakcie rezydencji, towarzyszyć mu będzie krótka rozmową z artystką na temat osobistych relacji między językiem, dźwiękiem, pamięcią oraz tożsamością kulturową.
Długość pojedynczego nagrania: maximum 30 sekund
Sesje Nagraniowe
Kolonia Artystów, Gdańsk
29 – 30 Sierpień 2026
10:00–12:00
17:00–19:00
Każdy jest mile widziany.
Osoby, które nie mają możliwości uczestniczyć osobiście w sesjach nagraniowych, mogą przesłać swoje nagrania za pośrednictwem poniższej strony internetowej do 2 września 2026 r. https://www.extrasync.net/logosmater/index.html
Niniejszy utwór powstał dzięki wsparciu finansowemu Unii Europejskiej. Poglądy
wyrażone w niniejszym dokumencie w żadnym wypadku nie odzwierciedlają oficjalnego
stanowiska Unii Europejskiej.
AMELIE DUCHOW
Niemiecka artystka audiowizualna Amelie Duchow w swoich pracach zgłębia eksperymentalny obszar relacji między dźwiękiem, przestrzenią a percepcją wizualną. Jej konceptualne podejście opiera się na grze subtelnych, wielowarstwowych mikrodźwięków i intensywnych struktur elektronicznych, przekształcanych w immersyjne formy wizualne, które przesuwają granice percepcji. Artystka należy do Female Pressure – międzynarodowej sieci i bazy danych skupiającej kobiety działające w obszarze muzyki elektronicznej oraz sztuk wizualnych.
Jej debiutancki album TONSTICH ukazał się nakładem Sync – platformy audiowizualnej i wytwórni, którą prowadzi wspólnie z artystą medialnym Marco Monfardinim. Razem tworzą projekt SCHNITT działający na pograniczu muzyki elektronicznej, sztuki cyfrowej i technologii.
Występowali i prezentowali instalacje audiowizualne na całym świecie, m.in. w muzeach oraz na festiwalach takich jak LEV Festival (Hiszpania), Mutek Montreal (Kanada), Elektra Festival (Kanada), e-phil (Niemcy), Biennale Némo (Francja), Act Festival (Korea Południowa) czy Sonica Festival (Wielka Brytania).
GRAND RIVEWR I ABUL MOGARD
Łącząc dwa pokolenia włoskiej sceny muzyki eksperymentalnej, Grand River i Abul Mogard scalają swoje odmienne podejścia w ewoluującą, nasyconą emocjami przestrzeń dźwiękową. Meandrujące akordy, narastające sprzężenia i wielowarstwowa instrumentacja budują nieustanne poczucie ruchu oraz napięcia. Nawet w najcichszych momentach ich muzyka nie ulega bezruchowi, stopniowo rozwijając się w coś potężnego i wszechogarniającego, kształtowanego przez kontrasty, skalę oraz piękno muzyki filmowej.
Na swoim pierwszym wspólnym albumie, wydanym w 2024 roku nakładem wytwórni Cateriny Barbieri light-years, artyści eksplorują przestrzeń dźwiękową, gdzie czas zdaje się rozpływać w czystą atmosferę. Płyta „In uno spazio immenso” balansuje między rozmachem i operową intensywnością a chwilami delikatnej powściągliwości, eksponując zarówno subtelne ślady rytmiczne, jak i gęste, immersyjne faktury. Projekt, łączący brzmienie syntezatorów z przetwarzanym sygnałem gitary, był prezentowany wielokrotnie, w tym na festiwalach MUTEK i Berlin Atonal, a także w Centre Pompidou.
MURCOF – TWIN COLOR
Album „Twin Color – Vol. 1” to powrót Murcofa do tworzenia płyt długogrających, w pełnej krasie, niemal dwie dekady po wydaniu w 2007 roku albumu „Cosmos”. Artysta, ceniony za klasyczne, minimalistyczne faktury i unikalne pejzaże dźwiękowe, ugruntował swoją pozycję jako mistrz współczesnego ambientu, stając w jednym rzędzie z takimi twórcami jak Tim Hecker, Alva Noto czy Jóhann Jóhannsson. Nowym wydawnictwem Murcof wykonuje śmiały krok naprzód, przyjmując zdecydowanie filmową i dystopijną narrację, inspirowaną wielkimi dziełami science fiction lat 80tych.
Ów owy kierunek pozwala zanurzyć się w atmosferze, która bywa mroczna, momentami przesycona nostalgicznym blaskiem. Artysta czerpie inspirację z post-punku i synthwave’u, częściowo nawiązując do eksperymentów z czasów współpracy z kolektywem Nortec na początku swojej kariery.
Album kultywuje unikalny styl dźwiękowy Murcofa, który łączy analogowe syntezatory z nowoczesnymi technikami produkcji, by stworzyć wielozmysłowe doświadczenie. Rozpoczyna też niezwykle ekscytującą, nową dekadę twórczości artysty.
Kompozycja i produkcja: Fernando Corona (Murcof); materiał powstawał w latach 2020– 2024 w Plasma Studio w Celrà (Hiszpania) oraz w paryskim IRCAM (Francja) podczas rezydencji artystycznych w 2023 roku, przy wsparciu technicznym Pierre’a Carré (produkcja muzyki komputerowej w IRCAM) i Clémenta Cerlesa (emisja dźwięku w IRCAM). „Twin Color”, eksploruje surowe, motoryczne brzmienie i ukazuje się nakładem francuskiej wytwórni InFiné, doskonale wpisując się w jej intelektualnie ukierunkowany katalog. „To nie jest zupełnie nowy projekt, skoro firmuję go szyldem Murcof” – wyjaśnia Corona – „choć odchodzi od mojej dotychczasowej estetyki”. O ile wcześniejsze dokonania artysty często bazowały na samplach muzyki klasycznej i rozbudowanych dronach, o tyle jego najnowszy album jest bardziej eksperymentalny, a momentami zdradza wpływy post-punka.
Album „Twin Color” powstał w 2020 r., w początkowym okresie pandemicznych lockdownów. Corona, który właśnie skończył 50 lat, pogrążył się w nostalgicznych refleksjach, wracając do swoich bardziej popowych nagrań z lat 80. Płytę przenika melancholia i dotkliwość, które sprzyjają namysłowi. W procesie twórczym brała udział młodsza córka, Alina – którą artysta nagrał, gdy śpiewała i bawiła się kablami do syntezatorów modularnych. Z czasem Corona zdał sobie sprawę, że zgromadził materiał bardziej konkretny niż atmosferyczny.
Fernando Corona to kluczowa postać elektronicznej sceny undergroundowej, ceniona za subtelny, lecz znaczący wkład w muzykę. Artysta urodzony w Meksyku, a obecnie mieszkający w Hiszpanii, wkroczył w świat muzyki w latach 80. Zyskał uznanie jako członek wpływowego kolektywu Nortec Collective, by w 2002 roku – po przeprowadzce z Tijuany w okolice Barcelony – zrealizować solowy projekt jako Murcof. Życie w Europie pozwoliło mu nawiązać kontakty z artystami o podobnej wrażliwości, co pomogło mu wypracować silną pozycję. Choć Murcof był początkowo jedynie projektem pobocznym artysty, szybko zyskał oddane grono odbiorców dzięki regularnemu wydawaniu kolejnych albumów. „Murcof powstał z potrzeby stworzenia czegoś bardziej osobistego i introspektywnego. Potem nabrał rozpędu” – wspomina Corona. Mimo że jako Murcof artysta eksplorował różne gatunki – od ambientu, przez industrial, aż po acid house – jego dyskografię niezmiennie cechuje głęboka refleksyjność.
„melancholijnym powrotom do muzyki z młodości Murcofa towarzyszą szczególne dla niego, rozbudowane formy, nadające tej nostalgicznej podróży wyraźnie osobisty charakter” – ECHOES AND DUST
„Znany z klasycznie minimalistycznych faktur i ambientowych pejzaży dźwiękowych, Corona wykonuje odważny krok, sięgając po »filmowe, dystopijne brzmienie«” – XLR8R
„Na swojej nowej, dystopijnej płycie Murcof wykorzystuje estetykę science fiction lat 80.” – RESIDENT ADVISOR
CANZONIERI
Canzonieri to multimedialny projekt artystyczno-muzyczny, tworzony przez artystę wizualnego Emiliano Maggiego oraz muzyka Cosimo Damiano. Łączy on eksperymenty w ramach muzyki elektronicznej i elektroakustycznej z elementami neofolku, czy praktyk aleatorycznych. Projekt bazuje na elektronicznej manipulacji dźwiękiem instrumentów akustycznych – głos, fisharmonia, flety, instrumenty smyczkowe i perkusyjne – na żywo.
Artyści często wykorzystują instrumenty zmontowane własnoręcznie, dostosowując je do miejsca koncertu i okoliczności. Alegoria, symbolika, groza, pożądanie, dekonstrukcja, metamorfoza, inność oraz wątki kontrkulturowe znajdują odzwierciedlenie w onirycznym świecie wyobraźni Canzonieri. Z niego rodzą się autorskie kostiumy duetu, przywołujące postacie poetów, bajarzy, błaznów, goblinów, etc.
KMRU
KMRU (Joseph Kamaru) to urodzony w Nairobi i mieszkający w Berlinie artysta dźwiękowy, którego twórczość obejmuje nagrania terenowe, kompozycję eksperymentalną, instalacje oraz performanse. W swoich pracach zgłębia zagadnienia poszerzonych praktyk słuchania, ekologii i pamięci dźwiękowej, wykraczając poza konwencjonalne ramy percepcji słuchowej. Występował i prezentował swoje prace na
całym świecie – m.in. podczas festiwali Berlin Atonal, CTM i Ars Electronica oraz w Barbican Centre i na Biennale Architektury w Wenecji. Jego albumy ukazały się nakładem takich wytwórni jak Editions Mego, Touch czy Subtext.
RAFAEL ANTON IRISARRI
Od dwóch dekad Rafael Anton Irisarri jest jedną z kluczowych postaci współczesnej muzyki ambient i eksperymentalnej. Iberoamerykański kompozytor, producent i inżynier dźwięku (zajmujący się również masteringiem), wywodzący się z kręgu kultury baskijskiej, buduje swoje kompozycje w oparciu o przetwarzane brzmienie gitar, gęstość spektralną oraz immersyjne środowiska dźwiękowe, w których rezonans niesie ze sobą ładunek emocjonalny.
Artysta, obecny na międzynarodowej scenie muzycznej od lat 2000. (także jako The Sight Below w Ghostly International), wypracował własny język muzyczny zakorzeniony w trwaniu, nasyceniu harmonicznym i świadomości przestrzeni. Jako założyciel Black Knoll Studio w dolinie rzeki Hudson (Nowy Jork), łączy działalność twórczą z pracą inżyniera i producenta, co przekłada się na jego niezwykle staranne podejście do barwy, struktury i skali dźwięku.
Jego najnowszy album, „Points of Inaccessibility”, powstał w trakcie rezydencji artystycznej w Pieter Baan Centre w Utrechcie – dawniej ośrodku detencji psychicznie chorych przestępców, którego przesycona specyficzną atmosferą architektura wywarła istotny wpływ na proces nagraniowy. Dzieło to pogłębia podejmowane przez artystę od lat wątki pamięci, dystansu i ciszy, czyniąc z samej przestrzeni siłę kształtującą kompozycję.
AHO SSAN
Aho Ssan to pseudonim artystyczny Niamké Désiré – twórcy mieszkającego w Paryżu. Po studiach z zakresu projektowania graficznego i filmu zajął się komponowaniem muzyki elektronicznej oraz tworzeniem własnych instrumentów cyfrowych. Wkrótce – w 2015 roku – zdobył nagrodę telewizyjną Fondation de France za ścieżkę dźwiękową do filmu Inghi Mago. Od tamtej pory współpracował przy szeregu projektów z francuskimi instytucjami IRCAM i GRM.
Jego debiutancki album, „Simulacrum”, ukazał się w 2020 roku nakładem wytwórni Subtext Recordings. Czerpiąc z koncepcji Jeana Baudrillarda, artysta analizował sposób, w jaki społeczeństwo prezentuje idee inkluzywności i równości, konfrontując je z osobistymi doświadczeniami Osoby Czarnoskórej dorastającej we Francji. Aho Ssan po raz pierwszy zaprezentował materiał z „Simulacrum” na festiwalu Berlin Atonal w 2019 roku.
Od tego czasu jego twórczość była prezentowana w prestiżowych instytucjach w Europie i Stanach Zjednoczonych, takich jak Lincoln Center (Nowy Jork), Maison de la Radio (Paryż), CTM Festival (Berlin), MACBA (Barcelona), Muziekgebouw (Amsterdam) czy Filharmonia Krakowska (Kraków).
W 2022 roku wydał wspólnie z KMRU album „Limen”, wziął udział w inicjatywie SHAPE+ – platformie organizowanej corocznie przez stowarzyszenie 16 festiwali i ośrodków sztuki, w tym berliński CTM Festival czy krakowski Unsound Festival. Jego muzyka zyskała uznanie w mediach, np. NPR, Pitchfork, Resident Advisor, Libération, The Wire czy The Quietus. Artysta wydał również solowy album „Rhizomes”
nakładem wytwórni Other People, należącej do Nicolasa Jaara. W lipcu ubiegłego roku ukazał się album „Ego Death” – nagrany we współpracy z Resiną, prezentowany na najważniejszych festiwalach i w renomowanych instytucjach, jak Berlin Atonal, Rewire, Lunchmeat, Unsound oraz Lincoln Center w Nowym Jorku.
