Wielu ludzi nie zdaje sobie sprawy, co przeżywają osoby, które w jednej chwili tracą wszystko – bliskich, swoje domy, wspomnienia, poczucie bezpieczeństwa i codzienną stabilność. Pogorzelcy zostają nagle z pustymi rękami, a każdy przedmiot, każda drobnostka, która dla innych wydaje się zwyczajna, nagle staje się symbolem utraconego życia. To doświadczenie, które zmienia perspektywę i wymaga ogromnej siły, odwagi oraz wsparcia otoczenia, aby móc na nowo zacząć odbudowywać swoje życie. Dziś swoją historię opowiadają pani Barbara i pani Aleksandra.
– 6 lutego w Słupsku, w mieszkaniu mojej mamy, wybuchł pożar, który w jednej chwili odebrał nam poczucie bezpieczeństwa i dotychczasową codzienność. Ogień pojawił się w jednym z pokoi, jednak gęsty dym i toksyczne opary szybko objęły całe mieszkanie. W tej tragedii straciłam tatę. Mama z objawami zatrucia trafiła na SOR, a obecnie przebywa pod moją opieką. Oprócz skutków pożaru zmaga się również z poważnymi problemami zdrowotnymi, które wymagają leczenia i stałej kontroli. Mieszkanie nie było ubezpieczone, a mama utrzymuje się z niewielkiej emerytury. Koszty przywrócenia lokalu do bezpiecznego stanu znacznie przekraczają jej możliwości finansowe. Wysokie pomieszczenia sprawiają, że specjalistyczne czyszczenie z sadzy i toksycznych osadów oraz osuszanie są bardziej skomplikowane i kosztowne. Większość wyposażenia nie nadaje się już do użytku, a podłogi oraz część elementów wykończeniowych wymagają naprawy lub wymiany – mówi pani Aleksandra. – Naszym celem jest usunięcie skutków pożaru, przywrócenie ogrzewania i ciepłej wody, naprawa instalacji wodnej oraz doprowadzenie mieszkania do stanu, w którym będzie bezpieczne i godne do życia. Chcemy również zakupić podstawowe, skromne wyposażenie, a jeśli środki na to pozwolą – wymienić stare, nieszczelne okna – dodaje.
Rodzinę można wesprzeć pod TYM LINKIEM.
Posłuchaj:
Joanna Merecka-Łotysz
