Krzysztof Wójcik autor książki „Mafia na Wybrzeżu – krwawe zbrodnie, do których nie posunął się Masa” gościem Radia Gdańsk. W rozmowie z Piotrem Jaconiem zdradza sekrety powstawania publikacji oraz tłumaczy, że opisane historie mogą kojarzyć się z kinem Quentina Tarantino.
– W tej tragicznej historii zawiera się trochę przekomicznych sytuacji. Ot choćby takie, gdy osoby dokonujące morderstw nie potrafiły ukryć broni i wrzuciły ją na zamarzniętą taflę jeziora. Potem bandyci musieli wczołgiwać się na lód, używając materaca – autor przytacza jedną z zasłyszanych przez niego anegdot.
Początkowo książka miała opowiadać o szeroko rozumianej przestępczości zorganizowanej na Wybrzeżu. Koncepcję zmieniło spotkanie Wójcika z Czesławem Kowalczykiem, który niesłusznie przesiedział w więzieniu 12 lat oskarżony i skazany za zabójstwo. Mając nowy materiał, autor postanowił skupić się na sprawie tzw. klubu płatnych zabójców.
– 9 oskarżonych, 42 zbrodnie, 6 zabójstw, kilka usiłowań. Ta historia opowiada sprawę płatnych zabójców i niesłusznego skazania Czesława Kowalczyka. Ten człowiek przed kilkoma miesiącami uzyskał najwyższe odszkodowanie w historii Polski – trzy miliony złotych za niesłuszne aresztowanie – mówi Krzysztof Wójcik.
Opisywana historia trwa kilkanaście lat i zaczyna się w roku 1998 od zabójstwa Piotra Suleja i kończy wypuszczeniem na wolność Kowalczyka oraz zasądzonym później odszkodowaniem. W książęce, obok wątków typowo kryminalnych, można znaleźć również np. opowieść o miłości i zabójstwie Adama Kwaśnego – kochanka dziewczyny gangstera.
Czesław Kowalczyk po wyjściu na wolność. Fot. Krzysztof Wójcik
CZY PISANIE O MAFII JEST NIEBEZPIECZNE?
– Realne zagrożenie czyhało na dziennikarzy w latach 90. i na początku obecnego tysiąclecia. Mi także zniszczono samochód, otrzymywałem listy z pogróżkami. Ale teraz, kiedy rozmawiam z tymi ludźmi, mówią: „Słuchaj, byliśmy wtedy na koksie, braliśmy sterydy, odpalenie kogoś, to było dla nas nic”. Teraz zmienił się świat i zmieniła się przestępczość, a oni się zestarzeli – tłumaczy gość Radia Gdańsk.
Wójcik wspomina, że w latach 90. codziennie wybuchały bomby i nie było miesiąca bez trupa. To wtedy zginął Nikodem Skotarczak ps. Nikoś, zabito Piotra Suleja, nieco wcześniej Wiesława Kokłowskiego ps. Szwarceneger. Zdaniem pisarza opisanie tamtych burzliwych lat nie powinno już dziś wzbudzić gniewu gangsterów.
Policja zbiera dowody. Fot. Akta sądowe
ZWIĄZKI GANGSTERÓW I POLICJI. „KAŻDY BYŁ KONFIDENTEM”
– Każdy, kto chciał się liczyć w półświatku, był konfidentem policji. Jeden z głównych bohaterów historii, czyli Artur Zirajewski – manipulator i morderca – też był informatorem. Jeśli chodzi o Zachara (Daniela Zacharzewskiego – przyp. red.), to pytałem jednego z funkcjonariuszy operacyjnych, czy ten gangster też był konfidentem. Usłyszałem: „Nie pytaj czy był, tylko, w ilu miejscach miał teczki” – wyjaśnia Wójcik.
Jak twierdzi rozmówca Piotra Jaconia, gangi miały też swoich policjantów. Autor przypomina, że przed słynny „Tygrys” przed obławą otrzymał telefon z Komendy Wojewódzkiej Policji. Zatem w grę wchodziły obopólne korzyści.
– Artur Zirajewski był świadkiem w procesie zabójstwa generała Papały. To była manipulacja. Zeznania, które składał w sprawie Papały zupełnie nie trzymały się kupy. Ktoś, kto czytał jego wcześniejsze zeznania dotyczące klubu płatnych zabójców, musiał wiedzieć, że to, co mówi Zirajewski, to kompletna konfabulacja. To zwykły dresiarz, który funkcjonował w półświatku. Nie był znaczącą personą, która zostanie dopuszczona do tego, żeby przy bonzach słuchać jak planują morderstwo. Użycie jego zeznań to gigantyczna manipulacja organów ścigania – podkreśla autor.
Świąteczna kartka pisana przez „Czestera” z więzienia do matki. Fot. Archiwum domowe
Więcej na temat kulis działania trójmiejskich grup przestępczych, sprawy klubu płatnych zabójców oraz tego kim byli i kim są teraz gangsterzy z Wybrzeża można dowiedzieć się z książki „Mafia na Wybrzeżu – krwawe zbrodnie, do których nie posunął się Masa”, która ukazała się nakładem wydawnictwa Muza.
Posłuchaj audycji:
Puch
