W dniu 31 marca 2025 r. /poniedziałek/ o godz. 18.00 w Galerii ZPAP przy ul. Mariackiej 46/47 w Gdańsku, zostanie otwarta jubileuszowa wystawa Wilgi Badowskiej zatytułowana „OINOALMA-TEN, KTO ŚNI. OBRAZKI SZAMAŃSKIE” połączona z jubileuszem 40-lecia twórczości artystycznej.
Relacja z otwarcia wystawy oraz wywiad z artystką będzie dostępna na stronie internetowej www.zpap-gdansk.pl i w mediach społecznościowych.
Wystawa czynna od 31 marca do 26 kwietnia 2025 r., od poniedziałku do piątku, w godz. 11.00-17.00.
O wystawie:
„Do tej pory tworzyłam w technice batiku. Ale to mi przestało wystarczać. Od kilku lat wracam do technik tradycyjnych, czyli malarstwa na płótnie, mniej tradycyjnymi akrylami. W czasie, kiedy studiowałam, nie były w tak powszechnym użyciu jak teraz. Pociąga mnie głównie abstrakcja, ale na tej wystawie postanowiłam pokazać obrazy, które się wzięły ze snów, czasem snów na jawie. Nazwałam je obrazkami szamańskimi, ponieważ pomysły na nie przychodziły lekko i nie wiadomo skąd. Zakładam, że jest jakaś zbiorowa podświadomość, która wie i czasem mamy do niej dostęp. W czasie choroby, snu albo otwarcia większego niż zwykle na różne wymiary rzeczywistości. Patrzę z ciekawością, do czego mnie zaprowadzą. Nazywają się Powrót do alpegio, czyli kamiennej wioski w Alpach, którą odwiedziłam dwa lata temu, Droga do domu z błędnym rycerzem, któremu niełatwo znaleźć drogę, pojawiają się jakieś kosmiczne totemy, Złoty cielec zwany pokusą, złote chmury w kształcie psa, ukryte instynkty bestii w ciałach niewiniątek, harmonijne mandale i cała masa pomysłów zgromadzonych na papierkach, które szkicowałam leżąc niedawno ze złamaną nogą. Jeżeli chodzi o kolorystykę, to pragnęłabym złożyć hołd i uszanowanie mojemu profesorowi Kachowi Ostrowskiemu, którego twórczość mnie zachwyca i część obrazów namalowałam inspirując się kolorystyką jego obrazów z lat 60-tych.
Życzę przyjemnego oglądania, spojrzenia na własne sny i na to, co dla nas wspólne.” – Wilga Badowska
WILGA BADOWSKA ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych w Gdańsku w 1986 roku, w pracowni profesora Kazimiera Ostrowskiego (ucznia Fernanda Légera). Uprawia malarstwo i grafikę. Stosuje różne techniki – akryl, pastele, olej, batik, na różnego rodzaju podłożach. Tworzy akwaforty, grafiki oraz rysunki. Zilustrowała kilka książek (m.in. Bronisława Sałudy Królowe polskie na łowach). Prezentowała swoje prace na ponad stu wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą: Bornholm (Dania), Berlin i Hamburg (Niemcy), Elnesvogen (Norwegia), Tokio (Japonia), Oaxaca (Meksyk). Jej prace znajdują się w zbiorach muzealnych i prywatnych w Polsce, Ameryce Północnej, Japonii oraz Australii.
Ważniejsze wystawy i wyróżnienia – udział w Arsenale 88, wyróżnienie w konkursie Fundacji polsko-japonskiej im. Miyauchi, Łazienki Królewskie, Warszawa, Galeria Piast, Tokio, wystawa indywidualna we Włoszech (Premana) pod patronatem konsulatu w Mediolanie IMERSI FUORI DAL TEMPO (Zanurzeni poza czasem).
Stypendystka MKiDN w 2021 roku, w 2022 roku stypendium otrzymała na realizację projektu Zaginione Regalia Polskie, w 35-lecie pracy twórczej została laureatką Nagrody Specjalnej Marszałka Województwa Pomorskiego, oraz laureatką nagrody Instytutu Oceanologii PAN w I edycji konkursu Kobiecy Obraz Morza.
W 2022 roku efekty pracy stypendialnej MKiDN poszerzone o dodatkowy materiał zaprezentowała na wystawie indywidualnej w Nadbałtyckim Centrum Kultury w Gdańsku na wystawie zatytułowanej Szachy Krolewskie.
Również w 2022 roku wzięła udział w wystawie zbiorowej inugurującej Festiwal Szekspirowski w Gdańsku SHAKEART! , prezentując cykl obrazów inspirowanych Snem Nocy Letniej, wystawie zbiorowej „Gdańsk Przez Pryzmat” w Filharmonii Bałtyckiej oraz w Zbrojowni w Gdańsku w wystawie HOMMAGE’A PROFESOR KAZIMIERZ OSTROWSKI, PAMIĘĆ OBRAZÓW.
W 2023 roku otrzymała stypendium prezydenta miasta Sopot, na rozwój dalszej współpracy z Instytutem Oceanologii PAN. Otrzymała ponownie nagrodę w III edycji Kobiecy Obraz Morza w 2024 roku a w 2025 roku planuje wyjazd artystyczny z ekipą naukowców z Instytutu Oceanologii PAN na Spitsbergen. Współpracuje z innymi artystami, m.in. miała dwie wystawy indywidualne w 2024 roku w Podkowie Leśnej (Galeria Bluszcz) z Joanną Smielowską Jaremin i w Sopocie (Dworek Sierakowskich), z norweską rzeźbiarką Bente Kluge.
Bierze udział w licznych plenerach malarskich i sympozjach artystycznych w Polsce i za granicą (Finlandia, Litwa, Włochy, Dania, Norwegia)
