Nie tylko Gdańsk, ale również Szczecin, Koszalin i Kołobrzeg zawdzięczają śp. profesorowi Marianowi Osińskiemu odbudowę historycznych dzielnic po zniszczeniach z czasów II wojny światowej. W poniedziałek 18 października odsłonięta zostanie pamiątkowa tablica, upamiętniająca sylwetkę i dokonania zasłużonego gdańszczanina.
Jak poinformował Andrzej Gierszewski z Muzeum Gdańska, uroczyste odsłonięcie tablicy nastąpi w poniedziałek 18 października o godz. 14:00 w Gdańsku Oliwie przy ul. Wita Stwosza 38. W wydarzeniu wezmą udział między innymi członkowie rodziny profesora: synowa Maria Osińska (95 lat) z córką Magdą oraz zięć dr Maciej Chimiak (96 lat) z córką Zofią. Obie rodziny, Osińskich i Chimiaków, w czasach lwowskich łączyła przyjaźń, kontynuowana po wojnie w Gdańsku.
BYŁ ZWIĄZANY ZE LWOWEM
Marian Osiński urodził się w 1883 r. Krakowie. Był absolwentem Szkoły Politechnicznej we Lwowie (1908), Akademii Sztuk Pięknych w Rzymie (1909–1910) oraz Wydziału Architektury Politechnicznej i Szkoły Przemysłu Artystycznego w Monachium (1911–1912), do zakończenia II wojny światowej związany był z Lwowem.
W latach 1907–1916 pracował w Szkole Politechnicznej, następnie na Politechnice Lwowskiej (1923–1939), gdzie pełnił funkcję kierownika Katedry Historii Architektury Polskiej (1929–1934), a w końcu dziekana Wydziału Architektonicznego (1936–1938). W czasie wojny i okupacji był profesorem w Lwowskim Instytucie Politechnicznym (1939–1941), a następnie wykładowcą na Państwowych Technicznych Kursach Zawodowych (1942–1944). Następnie w Rzeszowie, do listopada 1945 r. kierował Wydziałem Odbudowy Urzędu Wojewódzkiego.
PO WOJNIE TRAFIŁ DO GDAŃSKA
Jak informuje Muzeum Gdańska, pod koniec 1945 r. trafił do Gdańska. W latach 1945–1970 pracował na Politechnice Gdańskiej, był pierwszym powojennym dziekanem Wydziału Architektury (1945–1952).
Do 1953 r. był również dziekanem Wydziału Architektury Wieczorowej Szkoły Inżynierskiej NOT. Wraz z pracownikami katedr PG, którzy podzielali opinię o konieczności odbudowy Gdańska w historycznym kształcie, podjął współpracę z Pracownią Rekonstrukcji Architektury Zabytkowej Centralnego Biura Projektów i Studiów Budownictwa Osiedlowego. Po likwidacji Pracowni w 1951 r. kontynuacją prac zajął się powołany w tym celu Zakład Historii Architektury Polskiej. Profesor przeszedł na emeryturę w 1961 r., wykładał jednak jeszcze konserwację zabytków przez 9 lat. W 1970 r. otrzymał doktorat honoris causa Politechniki Gdańskiej. Profesor zmarł w 1974 r.
KOORDYNOWAŁ ODBUDOWĘ ZNISZCZONYCH MIAST
Pod kierunkiem prof. Osińskiego opracowano plany rekonstrukcji elewacji ulic Głównego Miasta Gdańska. Marian Osiński był również konsultantem odbudowy Szczecina, Koszalina i Kołobrzegu. Osiński był autorem projektów kościołów, rekonstrukcji i inwentaryzacji zamków oraz kilkudziesięciu publikacji dotyczących architektury, konserwacji, konserwacji zabytków oraz odbudowy zabytków.
Był też laureatem Nagrody Miasta Gdańska w dziedzinie nauki. Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski i odznaką „Zasłużonym Ziemi Gdańskiej”.
PAP/raf
