Lutnik Hubert Połoniewicz zrekonstruował XIII-wieczne gęśle gdańskie, których oryginał odkryto w 1949 roku. Ten średniowieczny instrument strunowy w typie liry uznawany jest za najstarsze świadectwo kultury muzycznej wczesnośredniowiecznego miasta.
Gęśle zostały odnalezione podczas badań archeologicznych przy ul. Dylinki, prowadzonych pod kierunkiem prof. Konrada Jażdżewskiego. Współczesna rekonstrukcja instrumentu powstała w 2019 roku.
– To piękny proces, rozgrywający się na wielu płaszczyznach. Od tych myślowych, zachodzących w głowie, po to, co dzieje się już na samym stole w pracowni. Najpiękniejszy moment to ten, w którym udaje się wydobyć z instrumentu pierwszy dźwięk, czyli jego „pierwsze słowo”. Do tego prowadzi często długa fizyczna praca, wycinanie, żłobienie, szlifowanie czy lakierowanie – powiedział Połoniewicz.
Zdaniem artysty gęśle gdańskie, jako symbol bałtyckiego dziedzictwa, powinny stać się „sztandarową wizytówką” miasta.
Gęśle to instrument o korpusie wyżłobionym z jednego kawałka drewna lipowego. Posiada charakterystyczne „okno” ułatwiające skracanie strun i służył najprawdopodobniej jako harmoniczno-melodyjny akompaniament do melorecytacji.
PAP/mk
