Dr hab. Juliusz Raczkowski, prof. Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, który koordynował pracę zespołu badawczo-konserwatorskiego Biblii Gutenberga jest przekonany, że dzieło znajdujące się w Pelplinie jest jednym z egzemplarzy tzw. prototypicznych. Wskazują na to m.in. liczne błędy, które znajdują się wewnątrz księgi – powiedział.
Po trwających dwa lata badaniach Biblia Gutenberga została umieszczona w specjalnej gablocie w Muzeum Diecezjalnym w Pelplinie. Koordynator zespołu badawczo-konserwatorskiego w programie „Ratujemy Pelplińską Biblię Gutenberga” powiedział, że po badaniach eksperci wiedzą o Biblii „prawie wszystko”.
– Gutenberg w składzie farb wykorzystywał ołów i miedź. Eksperci z Hamburga sprawdzają jeszcze, czy wykorzystywał również sykatywę, czyli specjalny środek dodawany przez malarzy, żeby farba szybciej schła – powiedział profesor toruńskiej uczelni.
OKŁADZINY Z DREWNA Z LASÓW OLIWSKICH
Zdaniem ekspertów twórca pierwszej przemysłowej metody druku na świecie do dekoracji Biblii wykorzystał drogie materiały dobrej jakości.
– Czerwone dekoracje są wykonane na bazie cynobru, niebieskie na bazie azurytu. Drewno, które wykorzystano na okładziny, było w tamtym okresie najlepszym jakościowo drewnem w Europie, zwanym dębiną bałtycką. Pochodziło z dzisiejszego Pomorza Gdańskiego, najpewniej z Lasów Oliwskich, które wówczas należały do klasztoru Cystersów Oliwskich – wyjaśnił prof. Raczkowski.
BŁĄD DRUKARSKI
Zdradził, że zachowały się wyraźne ślady suszenia farby tamponem.
– Na marginesie pod lewą szpaltą na 46 karcie pierwszego tomu Biblii widnieje niewielki czarny ślad. Jest to odbicie czcionki, która musiała wypaść w trakcie pracy z rąk drukarza: ślad ma bowiem ten sam skład pierwiastkowy, co farba drukarska – powiedział ekspert.
Dodał, że dziś ten błąd drukarski jest absolutnym fenomenem, bo nie zachowały się żadne czcionki średniowieczne, a on dokumentuje ich kształt i rozmiar.
Czytaj też: Biblia Gutenberga w Muzeum Diecezjalnym w Pelplinie. „Perła, którą chcemy pokazywać publiczności”
PAP/aKa
