Czym jest prywatność i gdzie przebiegają jej granice? Jak pokazać intymność i tajemnicę? W jaki sposób w ciągu ostatnich dwudziestu pięciu lat wideo wpłynęło na codzienne życie i międzyludzkie relacje oraz jakim zmianom uległo samo to medium?
Wystawa Przez dziurkę od klucza / Through the Keyhole, CSW Łaźnia 2 w Nowym Porcie, 6 grudnia 2024 r. – 16 marca 2025 r.
Na wystawie „Przez dziurkę od klucza” zostaną zaprezentowane prace wideo, fotografie i realizacje dokumentalne dziesięciu artystek i artystów powstałe w latach 1999 – 2024. Dotykają one kwestii prywatności, rodziny, bliskości, bezpieczeństwa czy trudnych tematów ukrytych za drzwiami domów. Skłaniają do refleksji na temat samego medium wideo. Prace zostały dobrane tak, aby ukazać zmianę w myśleniu o technice nagrań audiowizualnych i ich możliwościach technicznych. To właśnie wideo obok fotografii, najbardziej zmieniło w ciągu ostatnich dwudziestu pięciu lat sposób myślenia o tym, czym jest prywatność równocześnie przesuwając granicę pomiędzy strefą prywatną a publiczną. Tytuł wystawy z jednej strony nawiązuje do sytuacji prywatnych, które możemy obserwować przez dziurkę od klucza, a z drugiej do początków wideo i pierwszych kamer wykorzystywanych do kręcenia prac audiowizualnych, umieszczających osobę nagrywającą w pozycji podglądacza. Określenie „Przez dziurkę od klucza” było używane przez prof. Witosława Czerwonkę i prof. Wojciecha Zamiarę oraz ich studentów w pracowni intermedialnej na gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych. Nie przypadkowo zatem na wystawie zobaczymy prace artystów związanych z tą pracownią. Realizacje osób takich jak m.in. Witosław Czerwonka Wojciech Zamiara, Honorata Martin, Anna Witkowska i Piotr Wyrzykowski dotykają tematu samego medium oraz poruszają wątki osobistych relacji czy prywatności. O życiu codziennym i wyobrażeniach na jego temat opowiadają także prace Zorki Wollny „Mieszkam w ikea” oraz Daniela Rumiancewa „Brudne naczynia na moim balkonie” i „Love song”. Na wystawie zostanie poruszony wątek matki, opiekunki ogniska domowego, a także jej relacji z dorosłymi dziećmi. Praca Józefa Robakowskiego „Rozmowa z matką”, która jest zapisem poruszającej i bardzo intymnej konserwacji z rodzicem, zostanie zestawiona z nagraniem prezentującym rozmowę Małgosi Goliszewskiej z jej rodzicielką w trakcie podróży do Rotterdamu. Drugą pracą Goliszewskiej, która zostanie pokazana na wystawie będzie jej najnowsza realizacja z 2024 roku „Perfect date”, w której artystka dzieli się swoimi osobistymi przemyśleniami i doświadczeniami na temat relacji oraz poszukiwania miłości. W prezentowanych pracach to artyści podglądają samych siebie, nie wykorzystują i nie manipulują wizerunkami innych nieświadomych tego osób. Mierzą się ze swoją strefą komfortu i ze sferą intymną, którą chcą przed nami odkryć.
Ukrytymi obserwatorami staną się również sami odbiorcy. Podpatrując artystki i artystów w osobistych sytuacjach będą mogli czerpać intelektualną przyjemność z aktu patrzenia. Osiągnięty dzięki temu dystans umożliwi widzom przyjrzenie się na nowo codziennym i międzyludzkim relacjom oraz sposobom kreowania wspomnień.
Oprócz prac na wystawie zostaną zaprezentowane kamery, użyte przez artystów i artystki do zapisu ich prac oraz odtwarzacze kaset wideo.
