We wtorek 5 października minęły 82 lata od rozstrzelania obrońców Poczty Polskiej w Wolnym Mieście Gdańsku. Dokonana wówczas przez władze III Rzeszy zbrodnia sądowa była jedną z najbardziej ponurych kart początku II wojny światowej. Pamięć ofiar uhonorowano na Cmentarzu Ofiar Hitleryzmu na gdańskiej Zaspie.
Pierwsza uroczystość odbyła się o godz. 14:00 z inicjatywy wojewody pomorskiego Dariusza Drelicha. Brali w niej udział członkowie Stowarzyszenia „Godność” oraz delegatura Instytutu Pamięci Narodowej Oddział w Gdańsku.
Obchody rocznicowe poprzedziła msza św. w intencji Pocztowców i ich rodzin. Msza św. została odprawiona o godz. 10:00 w kościele pw. św. Brygidy w Gdańsku – ul. Profesorska 17.
Wziętych do niewoli 38 polskich pocztowców uwięziono, a następnie bezprawnie postawiono przed niemieckim sądem i skazano na śmierć. Ślad po nich zaginął, choć z czasów wojennego Gdańska znana była miejska plotka, że zostali rozstrzelani na terenie lotniska na Zaspie.
GRÓB ZBIOROWY
Do sierpnia 1991 roku nie było wiadomo, gdzie znajdują się zwłoki obrońców Poczty Polskiej. Na zbiorowy grób 38 pocztowców przypadkowo trafili robotnicy, prowadzący prace ziemne przy budowie garaży banku na Zaspie. Znaleziono wtedy szczątki obrońców, przy nich guziki, grzebienie, okulary, spinki od mankietów, fragmenty butów i jednoznaczny dowód – obrączkę Franciszka Klinkosza, ekspedienta pocztowego z panieńskimi inicjałami jego żony i datą ich ślubu.
Ekshumowane szczątki zostały ponownie pochowane na znajdującym się w pobliżu Cmentarzu – Pomniku Bohaterów „Zaspa”, który dziś dla gdańszczan jest przede wszystkim „cmentarzem pocztowców”, choć spoczywają tu także pomordowani kolejarze i celnicy z Szymankowa i działacze polscy Wolnego Miasta Gdańska zamordowani 1940 w Stutthofie.
W 1998 roku Rada Miasta Gdańska przyznała obrońcom Poczty Polskiej (łącznie 56 osobom) pośmiertnie tytuły honorowych obywateli Miasta Gdańska.
